Kendi Cümlenizle Özetlemenin Gücü
Kitaptaki cümleyi indirmek özet değildir. Kendi sözcüğünüzle kurduğunuz kısa paragraf, konunun oturup oturmadığını gösterir.
Özet, kitabın altını çizip kenara indirmek sanılır. O indirilen satır, yazarın cümlesidir. Sizin anladığınızı göstermez. Kendi cümlenizle özet, kitabı kapattıktan sonra üç beş satır kurmaktır. Sözcük gelmiyorsa konu henüz oturmamıştır. Gelen sözcükler dağınıksa da olur. Dağınıklık, kopyanın pürüzsüzlüğünden daha dürüsttür.
Neden kopya yetmez
Göz, tanıdık cümleyi görünce anladım der. Bu tanıma, aktif hatırlamada ayırdığımız tuzaktır. Kendi cümleniz o tuzağı kapatır çünkü hazır satır ortada yoktur. Kurmak zorundasınız. Kurarken eksik bağ ortaya çıkar. Eksik bağ, fosforlu sayfada görünmez.
Feynman tekniği aynı işi sesli anlatımla ister. Bu yazı, anlatımın kâğıda dökülen kısa hâlidir. İkisini aynı gün yapmak zorunda değilsiniz. Yazılı özet, sessiz bir odada da çalışır. Sesli anlatım, bir dinleyici varsa daha da açığa çıkar. Araç değişir, kural değişmez: hazır cümle yok.
Üç cümle yeter
Bir bölümü bir sayfaya indirmek, ikinci bir bölüm yazmaktır. Üç cümle sınırı, önemli olanı seçmeye zorlar. İlk cümle konunun adını ve iddiasını söyler. İkinci cümle bir örnek ya da ayrım getirir. Üçüncü cümle, sık karışan yeri kapatır. Dördüncü cümle geliyorsa birini silin. Silmek, öğrenmenin parçasıdır.
Bu üçlü, paragraf kurmanın öğrenmedeki hâlidir. Tek iş, tek paragraf. İkinci konu, ikinci özete kalır. Karışık özet, karışık anlamın fotoğrafıdır. Fotoğrafı süslemeyin, konuyu ayırın.
Nerede takılırsınız
Takılmak iki türlü olur. Sözcük hiç gelmez. Ya da yazarın süslü sıfatı gelmez, sade karşılık gelir. İkincisi başarıdır. Sade karşılık, anladığınızı gösterir. Birincisi ise o parçayı yeniden, kısa okumanız gerektiğini gösterir. Bütün bölümü baştan kopyalamayın. Yalnızca boşluğu okuyun, yine kapatın, cümleyi yeniden kurun.
Üç geçişte okumanın son turu da buydu. Onu ayrıca yazmıştık. Özet, o turun kâğıda çıkan hâlidir. Tur yoksa özet, kitabın yanına iliştirilmiş bir süs olarak kalır.
Ertesi gün
Yazdığınız üç cümleyi ertesi gün kapatıp söyleyin. Söyleyemediğiniz cümle, daha oturmamıştır. Onu hata defterine bir satır diye ekleyebilirsiniz. Defterin mantığını ayrıca kurmuştuk. Özetin tutmayan cümlesi de bir hatadır. Utanç değil, tekrar listesidir.
Aynı özeti her gün temize çekmeyin. Temize çekmek, el yazısını güzelleştirir, bağı güçlendirmez. Bir kez dürüst yazmak, üç kez süslemekten iyidir.
Hangi metinde işe yaramaz
Şiir ve roman, üç cümlelik bir iddiaya zorlanınca daralır. Onlarda özet, sınav için gerekiyorsa ayrıdır. Keyif için okunan metni her bölümde rapora çevirmeyin. Ders kitabı, makale ve uzun bir haber ise üç cümleyi hak eder. Çünkü bir iddia taşır. İddia yoksa özet de zorlama olur.
Başkasının hazır özetini okumak, kendi cümlenizin yerine geçmez. Hazır özet, yazarın değil bir üçüncü kişinin cümlesidir. Yine tanıma tuzağıdır. Kendi dağınık üç cümleniz daha değerlidir.
Sık sorulan sorular
Özet uzun olursa daha iyi mi? Hayır. Üç cümle, seçmeyi zorlar. Uzayan özet, kitabın ikinci kopyasına döner. Kopya, anladığınızı göstermez.
Yazarın cümlesini kullanabilir miyim? Tanımı olduğu gibi almak bazen gerekir. O zaman tırnak içinde ve kısa olsun. Geri kalanı kendi sözcüğünüzle kurun. Tırnak, bütün paragrafı kaplamasın.
Her bölümde özet şart mı? İddialı ders metninde yararlıdır. Roman ve şiirde her bölümü rapora çevirmek şart değildir. Metnin işine bakın.
Adımlar
- Kapatın: Bölüm bitince kitabı kapatın. Gözünüz metinde kalmasın.
- Üç cümle kurun: Konuyu hiç görmemiş birine anlatır gibi, kendi sözcüklerinizle yazın.
- Takılan yeri işaretleyin: Sözcük gelmiyorsa o parçayı yeniden okuyun, bütün bölümü kopyalamayın.
- Ertesi gün aynı özeti söyleyin: Yazıyı da kapatıp yüksek sesle anlatın. Tutmayan cümleyi düzeltin.